In de reclame is de man een sul en de vrouw een bitch

nrc, reclamesulWe kijken graag naar onszelf, zeggen reclamemakers. Maar paraderen mannen echt met roze handschoenen door het winkelpad? Tijd voor een realitycheck.

FRAGMENT UIT: In de reclame is de man een sul en de vrouw een bitch

Hij paradeert met roze schoonmaakhandschoenen door het winkelpad, tuint met open ogen in iedere ‘superdeal’. Nergens is de man meer een mislukte vrouw dan in de reclame.

Mannen verdienen gemiddeld 18 procent meer dan vrouwen, maar gaan ze boodschappen doen, dan moeten ze plots tussen de naden van de bank naar een euro zoeken. En hebben ze zo’n muntje gevonden, dan houden ze het triomfantelijk omhoog en rennen ze naar de supermarkt om – alweer ! – iets te kopen wat hun vrouwen toch echt niet op het boodschappenlijstje hadden gezet.

Mannen geven in het dagelijks leven leiding aan bedrijven, instellingen en politieke partijen, ze bestieren afdelingen personeelszaken en boekhouding, maar eenmaal in de supermarkt blijken ze niet te kunnen rekenen. En is er plotseling ook iets mis met hun geheugen.

Natuurlijk, het is een parodie, een overdrijving. Zoals een schrijver de karaktertrekken van zijn personages uitvergroot, zo dikt een reclamebureau de fouten van de sullige huisvader aan. Tegelijk moet de huisvader – en niet te vergeten, zijn vrouw – zich wel herkennen in de reclamespot. De onhandige man staat dicht bij ons, zeggen ze bij het reclamebureau. En ook: iedereen heeft wel een oom als meneer Van Dalen, de knullige bedrijfsleider van Albert Heijn.

Op die herkenbaarheid valt wel het een en ander af te dingen.