A la francaise

pamela druckermann, elle

 

Waarom Franse kinderen niet met eten gooien? De Amerikaanse schrijfster Pamela Druckerman, woonachtig in Parijs, verbaasde zich er ook over. En schreef er een boek over. Ik zocht haar op in Parijs voor magazine ELLE.

FRAGMENT UIT: A la Francaise:

Het belangrijkste is dat het leven van Franse ouders niet om hun kinderen draait. Natuurlijk, hun routine verandert onherroepelijk als ze kinderen krijgen. Maar naast vader en moeder blijven ze ook man en vrouw, benadrukt Druckerman. ‘Dat is beter voor de ouders, de partners en het kind.’

Een manier om Franse kinderen duidelijk te maken dat ze niet de enigen op deze wereld zijn, is wat Druckerman noemt ‘le pause’. Het betekent eenvoudig dat je kinderen laat wachten; rond eerst je gesprek af voor je antwoord geeft op hun vraag; geef ze niet meteen een snoepje als ze dreinen. Franse kinderen krijgen sowieso weinig snoep. ‘Een keer per dag, om vier uur, is het tijd voor hun gouter.’

De relaxte houding die Fransen aan de dag leggen tegenover hun kinderen (en hun overspelige partners) komt Druckerman vaker tegen, bijvoorbeeld in de verdeling van de huishoudelijke taken. Franse mannen doen niet veel; in Frankrijk spenderen vrouwen 89 procent meer tijd aan huishouden en kinderen dan mannen, maar ze klagen nauwelijks. Druckerman: ‘Ze streven eenvoudig niet naar de heilige fiftyfiftyverdeling. In tegendeel, ze zijn er trots op dat ze dingen kunnen die hij niet kan.’

En doet hij een keer onverhoopt iets, dan prijzen ze hem de hemel in. Zo waren Druckerman en haar man op een zondagochtend op bezoek bij een Frans gezin waarvan de man een stokbrood meebracht. In plaats van te zeuren over het meegebrachte brood (te wit/te bruin, te zacht/te hard) riep de vrouw de hele tijd: ‘J’adore cette baguette!’